در سيزدهم بحار و جامع الاخبار در ذيل حديث طولانى مىفرمايد فعند ذلك تنزل اللعنة عليكم و يجعل بأسكم بينكم و بقى الدّين بينكم لفظا بالسنتكم تا اينكه مىفرمايد لو لا عبادة من يعبدنى مخلصا ما امهلت من يعينى طرفة عين ابدا و لو لا ورع الورعين من عبادى ما انزلت من السماء قطرة و لا ابنت من الارض ورقة خضراء در روايت جابر است كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حديث كند كه زمانى بيايد كه علماء شما كم بشود و قاريان قرآن از بين بروند و زكات را ندهند و منكرات شايع بشود و حديث آنها دروغ گفتن و ميوه آنها غيبت كردن و غنيمت آنها حرام خوردن بزرگان بر خردسالان ترحم ننمايند و خردسالان احترام بزرگان ننمايند در اين وقت لعنت بر آنها نازل شود و عداوت بين آنها پديدار گردد و هر دسته‌اى دشمن دسته ديگر باشد و دين اسلام فقط لفظى باشد كه بر زبان جارى بنمايند تا اينكه مىفرمايد خداوند متعال فرموده است بعزت و جلال خودم اگرنه آنكه عبادت بندگان مخلص من نبود مهلت نمىدادم كسى را كه نافرمانى من بنمايد و اگرنه آنكه پارسائى و پرهيز كارى بعضى از بندگان من نبود رخصت نمىدادم كه از آسمان قطره‌اى باران ببارد يا علفي از زمين برويد خاتمه تم الكتاب بعون الملك الوهاب و الحمد للّه الذى وفقنى بالاتمام و صلى اللّه على رسول اللّه خاتم النبيين و آله الاطياب و لعنة اللّه على اعداهم من الآن الى يوم الحساب پايان اين جلد پنجم كه آخرين مجلد رياحين الشريعة است در ماه جمادى الثانيه سنه 1372 هجرى قمرى بوده المؤلف اقل الخليقة ذبيح اللّه بن محمد على محلاتى عسكرى غفر اللّه ذنوبها إن شاء اللّه ارديبهشت‌ماه 1335